اتاق

کاش یه اتاق ساکتی بود که میشد رفت درش و یه کم سکوت گوش داد.

وقتی هیچ صدایی نباشه تازه میتونی صدای خودتو بشنوی... اینهمه برا این و اون وقت گذاشتیم یه کمم برا خودمون.

-+-+-+-+-+-+-

روز آخر پاییزه چند تا جوجه برات مونده؟

-+-+-+-+-+-+-+-

به غیر از همه چیزایی که در بارش میگن مهمترینش اینه که یه دقیقه بیشتر میخوابی!...شب یلداتون خوش

درختا...درختای ساکن...اگه دوتاشون عاشق هم بشن چه جوری به هم برسن؟....

بارون میاد شُر شُر شُر

برف می باره گُر گُر گُر

تگرگ میاد دام دام دام

سرم سرم پام پام پام!

 

 

آخ چی میشد ما آدما هم خواب زمستونی داشتیم؟... برا چند ماه هم که شده...

به قول وبلاگ های معروف : پ .ن (!!!):

 بر بی کسم امروز کسی را خبرم نیست... آتش به سر خاک که آن هم به سرم نیست

برا تنوع یه رباعی بنویسم...موافقین؟

"ما زاده حسرتیم و از نسل غمیم

بی برگ تر از درخت در فصل غمیم

ما را زغم  دوباره  میترسانی؟

برگرد ازین خیال  ما اصل غمیم"

دلش میخواست بنویسه اما نمیدونست از چی... برا همین قلم رو گذاشت سر جاش.

مثه يه آهنربا وسط يه قوطي پيچ و مهره خودم رو درگير كردم. از بس به همه جواب مثبت دادم و هر كاري از دستم بر ميومد انجام دادم از كار خودم دور افتادم. يعني اين وسط مصطفا گم شد. مثه همون آهنربا كه دور و برش اينقدر پيچ و مهره چسبيده كه خودش معلوم نميشه. بايد تجديد نظر كنم. سخته‏‎، ميدونم. مثه يه آهنربا كه بخواد جاذبه اش رو قطع كنه. اما وقتي اين اتفاق بيفته كلي سبك ميشه. خودش ميشه و خودش. اومدم مشهد.فرار كردم. شايد دنبال همون چسبي كه پست قبلي گفته بودم. حالا حرم خيلي ميچسبه. دو ماهي هست مسير وكيل آباد - حرم رو نگشتم.بريم بچسبيم به آهنرباي اصلي كه ما رو از اصفهان كشونده تا اينجا. فكر ميكنم بهترين چسب محبته.....{{ السلام عليك ايها الامام الرئوف}}

اگه یه سنگ صبور دلش بگیره باید چیکار کنه؟

تو این چند سال سنگ صبور خیلیا بودم اما دیگه دارم تَرک بر میدارم

                                                                                     آی ی ی.....چسب!

آنکس که میرود همواره بخشی از ما را باخود میبرد....منوچهر آتشی....مرتضی ممیز...بای بای

-+-+-+-+-

ضبط یکی از بچه ها خراب بود. یکساعت و نیم طول کشید تا درستش کردم. یکساعت و ربعش برا باز کردن یه دونه پیچ...ربع ساعتش برا درست کردن اشکالش.دستم کلی درد گرفت و الانم روی موس راحت نیست.

بعضی وقتا رفع گیرای فرعی درد سر بیشتری داره تا رفع مشکل اصلی...اما خوب اگه همون فرعیه هم حل نشه اصلا نوبت به اصلیه نمیرسه.

-+-+-+-

تو انتخابات شورای صنفی دانشکده اول شدم. حالا با کلی مشکل کوچیک و بزرگ روبروم. خدا کنه از پسش درست بر بیام.

 

 

سفر تموم شد... بدینوسیله از اتوبوس شهاب مدل بوق که با روزنه های هوای خودش سرما رو به درستی به سرو پای ما هدایت میکرد/ از مرغ های عزیزی که با تلاش بی منت خودشون غذای این چند روز ما رو تامین کردن و معده مهربون که خم به ابروش نیاورد/از سطل قندی که ضربه های محکم منو تحمل کرد تا صداش در بیاد و بچه ها باحال تر دست بزنن و حرکات موزونشون ریتم بهتری بگیره/از شرکت مهرام به خاطر سس های مایونز و هزار جزیره/ از استاد مهترم با تمام مهترمیتش که اصلا نظر بچه ها براش مهم نبود و حرفش مثه آیه قرآن چون و چرا نداشت/از بچه های کلاس که در شرایط حاد جاده و با وجود انواع و اقسام پیچ ها و بالا پایینیهاش  و کسالت چند نفریشون دست از موازینشون( چمع جدید حرکات موزون!) بر نداشتن/ از برو بچ همسایه اتاق که دوری ما رو با سختی تحمل کردن و اقدام به خودکشی و ازین کارای بد بد نکردن! و کلیه عوامل و دست اندر کارانی که به دلیل کمی جا نمیتونم اسمشونو ببرم ( شاید بعدا بردم) تشکر میکنم.

تا بقیه سفر...بای بای...(صدای گاز ماشین...)