عشق اصیل اثر عمیق می گذارد.
هرچه سوزن عشق عمیق تر فرو برود، پاک شدن اثرش دشوارتر خواهد شد؛ تا آنجا که عملا پاک شدنی نخواهد بود جز با نابود کردن محل اثر.
اینجاست که باید آرزو می کردیم ای کاش عمل "دل" ای هم بود که شبیه عمل بینی،تکه های اضافی (اثر پذیر)را از دل بر می داشت.
چون این عمل امکان پذیر نیست(حداقل تا لحظه نگارش این پُست) لذا پدیده "فرار دل ها" اتفاق می افتد که بسیار نادر است.
پ.ن۱:دقت دارید که همه موارد بالا در رابطه با عشق اصیل گفته شد.و باز می دانید که عشق اصیل(عاشق،معشوق) تقریبا نایاب است.عشق های امروزی نه مانند خالکوبی، که شبیه برچسب آدامس هستند که ردّشان با همان آب دهن هم پاک می شود. یعنی ای تُف تو ...!
پ.ن۲:فرار دل ها هیچ گاه جدی گرفته نشد...آه...
