نشستیم و تخمه می خوریم... یه هفته است بروز نکردم...این تخمه هم تا تموم نشه ول نمیکنه...حتما باید ته خالی شده پاکتش رو ببینی تا دست برداری ازش...این بروز کردن هم اعتیاد شده برا وبلاگ نویسا...نبض وبلاگ بروز کردنشه...اگه میخوای زنده بمونی باید بروز کنی...اگه مطلبت دیر بشه انگار یه چیزی کم داری....هر چند روز یه بار...حتما....
معتاد شدیم....باید یکی دستای ما رو ببنده...تَرک وبلاگ نویسی؟...سخته...شاید باید یه روز تمام سِرورا ته بکشن....
این چند وقته درگیر امتحاناییم...رفیق فابریکم میز نور شده. شب تا صبح باهاشم.باحاله. کاری به کار آدم نداره.آروم و بی صدا. ملاقات با نور جالبه اما یه بدی هم داره...چشات دیگه تو تاریکی کار نمیکنه و این برا این زمونه خیلی بده...نباید به نور معتاد شن...چشاتو میگم ...
