گفت باید قورباغه رو قورت داد...همون اول صبح
قورتش داد...سخت بود۱...اما خوشمزه.
دوسش داشت،خیلی زیاد۲ (قورباغه رو نمی گم!)...گفت دیگه قورباغه واسم کوچیکه،تو بزرگ تری از اینکه برات قورباغه قورت بدم...
قرار شد برن تمساح قورت بدن تا دکترا بندازنشون تو یه قفس...۳
اینجوری به هم می رسیدن...۴
۱-آخه برا اینکه زیاد بدت نیاد از خوردنش بهتره که نجوییش و یه دفه قورتش بدی!
۲- نمی شه گفت چقدر وگرنه می گفتم.
۳-اولا حتما باید تمساح باشه...علت داره خُب. ثانیا دکترهای این بیماری لابد قفس تجویز میکنند دیگر!
۴-دقت دارید که همیشه می شه داستان رو به هزار نوع مختلف ادامه داد و هزار جور تمومش کرد.اما نقدا من راوی ام ...شما در قسمت نظرات روایت کنید.ممنون
