اتاق

(اگرچه آوردن پرانتز،آن هم ابتدای یک نوشته کار معقولانه ای نیست،اما چون نسبت ما با عقل هنوز مشخص نشده،می آوریم!چند وقتی هست  خط خطی های اتاق طولانی شده اند.ترک عادت نکرده ایم و قرار به منبر رفتن نیست.کمی به گذشته برمی گردیم.محض اطلاع!)

" اصل زیرخاکی: ما مکلف به انجامیم، نه نتیجه"

مفصل است،لذا در راستای پرانتز اول، فقط:

"اگرچه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما

 بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود"   حسین منزوی

 -+-+-

- آیا گذشته ها گذشته اند؟

- آیا در حال حاضر گذشته کارکردی ندارد؟

-  آیا گذشته به صرف گذشته بودن،از اعتبار خود ساقط است؟

- آیا گذشته فقط در تعریف کردن آن به عنوان خاطره محدود می شود؟

- آیا من سخت حرف می زنم؟!

-+-+-

اگر نوشته های اتاق هر کدام یک صفحه بود،الان دفتر ۲۰۰ برگ مدرسه ام برای اولین بار پر شده بود...

........

بعد از همه اینها نوشت!: از تمامی عناصر مجهول الحال ممنونم.نظرات غریبم صفر شد!