صد سال به اون سالها...
یک عمر سرودن از نگاری که نبود
دلخوش به رسیدن بهاری که نبود
در چنگ جنون بدون لیلا بودن
منصور شدن برای داری که نبود
پ.ن: گفتم که برآید آبی از چاه امید
افسوس که دلو نیز در چاه افتاد!
+ نوشته شده در ۱۳۸۵/۰۱/۰۵ ساعت توسط مصطفا
|