ساعت امشب که به بیست و چهل و پنج دقیقه برسد،سوت قطاری که مشهد را به سمت تهران ترک می کند به صدا در می آید و حامل شخص پیش از این همیشه در سفری می باشد که ما باشم!

بعد از یک نوروز ِ کاری که نه سفری داشتیم و نه حتی استراحتی،می رویم به تهران و اصفهان که هوایی تازه کنیم و احیانا دیداری با دوستان هم.

هر کس ما را در آن دو جا پیدا کرد،جایزه دارد که توانسته ما را خوشحال کند!
حرف دیگری نیست.شاد باشید و برقرار.